Michałowe Pszczoły

  Zbadano pola kwitnącego rzepaku w południowej Szwecji. Pola o różnej wielkości obstawiano ulami - 2 ule na hektar. Zbadano różnorodność dzikich zapylaczy na tych polach. Równolegle zbadano różnorodność przy polach, gdzie nie było uli z pszczołą miodną. Wynik: Dla pól rzepaku do  10 ha  nie ma różnicy, czy stoją przy nich pszczoły miodne, czy nie. Jeszcze podsumowanie od Groka: Wykres 2 (wszystkie dzikie owady zapylające): Na małych polach (poniżej ok. 8 ha) linia przerywana (pola z ulami pszczół miodnych) jest wyżej niż ciągła (kontrolne) → dodanie uli lekko zwiększa gęstość dzikich owadów. Linie przecinają się w okolicach 8 ha → tam efekt neutralny. Powyżej 10 ha linia przerywana spada wyraźnie poniżej → silne wypieranie. Wykres 3 – panel (a) trzmiele : Na lewej stronie (pola poniżej 10 ha) linia przerywana (z ulami) jest wyżej niż ciągła → dodanie pszczół miodnych nie zmniejsza, a miejscami nawet lekko zwiększa gęstość trzmieli. Linie przecinają się mniej więcej w oko...

Wieloletnia koegzystencja nawłoci, pokrzywy i maliny leśnej, obok moich pszczół w lesie. Inwazyjny gatunek wydaje się nie wygrywać. Mam wrażenie, że coraz więcej jest maliny. Sekcja komentarzy U mnie pokrzywy to i nawet nawłoć zagłuszyły na jednej z pasiek. --- Z moich obserwacji wynika, że te tak zwane inwazyjne rosną tam, gdzie ziemia jest tak wyjałowiona (m. in. dzięki monokulturze i nowoczesnemu rolnictwu), że nic innego nie ma tam odwagi rosnąć. Potem, kiedy te inwazyjne użyźnią glebę na tyle, że stanie się ona bardziej przyjazna dla innych gatunków, pojawia się bioróżnorodność. I nie ma mowy o dominacji jednego gatunku. W przyrodzie takie coś nie występuje.

Pszczoły nie chciały się rozsunąć, ale proszę. Pod spodem czerw świeżo zasklepiony. Na drugiej fotce pogrubiona nieco tafla (4 zanurzenia płachty silikonowej, zamiast 5), właśnie zaczynają odbudowywać ją pszczoły, co nie są u mnie w gromadce bezchemicznej. Ale proszę bardzo - robią taką komórkę, jaką potrzebują. Rodzina zajmuje 3 korpusy wielkopolskie. W ramach mojego hobbystycznego podejścia do pszczół nie mieści się określanie pszczołom, jakie komórki mają mieć w plastrach, które aktualnie obsiadają. Te ramki, które sobie zbudują, idą z nimi w zimowlę i następne sezony. To jest ich sprawa.

  A niektórzy piszą, że my pszczelarze niszczymy ekosystemy. Przy okazji - z dłuższymi przerwami, ale moja świerzbnica kwitnie od maja. (post z 6 sierpnia 2024)

Może ktoś dzięki temu ich nie powtórzy. Błąd 1 Ramki odwirowane, zostało trochę miodu skrystalizowanego w nich - za duże ramki w miodni nie zostały zapełnione pożytkiem rzepakowym, zostawiłem je w ulu, stąd później problemy z krystalizacją. Trzy dni te ramki były w ulach poniżej gniazda, celem osuszenia, oddzielone powałką z jednym pajączkiem wyjętym pomiędzy gniazdem a korpusem z odwirowanymi ramkami. Nie cały skrystalizowany miód został wyjęty przez pszczoły, ale, powiedzmy, większość. Czas jednak mnie gonił. Błąd 2 Otrzepane z pszczół ramki idą 50 metrów od toczka do otwartych korpusów. (tzn. z daszkiem, tylko wylotki były otwarte w środku korpusu). Rezultat na fotce. Z jakiegoś powodu o oczyszczenie tych ramek wybucha wojna. Nie jest to może jakaś wielka strata w skali 10cio ulowego toczka, osy na pewno się ucieszą z dużej ilości białka (już zaczęły odgryzać głowy), ale lepiej to inaczej załatwiać następnym razem. Pewnie na szczelnie na zimę po prostu zamknąć. Szkoda pszczół.

Miło jest posiadać pszczoły w lesie, ale nogawki muszą być wpuszczone w skarpetki i ciągła czujność, czy jakieś pasożyty wstrętne się nie zabrały. Druga fotka kilka godzin po opuszczeniu tego toczka. A jak się zachowa jak natkniemy się na stado wilków ? czy jesteśmy bardzo zagrożeni na atak z ich strony ? Gadać można do nich głosem pewnym i spokojnym, żeby spadały na drzewo. Grubą lagę mieć w ręku można i gaz pieprzowy w kieszeni. Jeśli wilk znajduje się tak blisko, że można tego użyć, to trzeba tego użyć. Zwłaszcza jak nie jest sam. Tak. Niektóre wilki mogą atakować ludzi. Można je poznać po nieuciekaniu, gdy człowiek jest blisko.