Michałowe Pszczoły

  Grupa "Pszczelarstwo bez chemii" została stworzona z myślą o dyskusji o dojściu do pszczelarstwa bez chemii Żeby się upewnić, że jako hobbyści, możemy spróbować, założyłem ją po 4 latach uprawiania takiego pszczelarstwa - nie tylko bez chemii, ale i w ogóle bez zwalczania warrozy w części pasieki. Grupa w domyśle ma jeszcze "hobbystyczne" podejście do pszczół, bo pszczeli "zawodowcy", z mych doświadczeń, są zbyt okopani w swoim paradygmacie, zbyt bojaźliwi na ryzyko, by spróbować innego podejścia. Jest i dla nich droga (Randyego Olivera i Erika Osterlunda na przykład), ale z jakiegoś powodu ignorują ją. Grupa jest jak parowiec do Luizjany. Kto wsiada na parowiec do Luizjany i krzyczy, że w Luizjanie śmierdzi i nie da się tam dopłynąć parowcem? No właśnie. A z jakiegoś względu ciągle zdarzają się tu tacy ludzie. Zamiast wspomagać mniej doświadczonych kolegów, np. pisząc o metodach określenia ram selekcji - wolą zniechęcać i wbrew oczywistym przykładom, ki...

  Rola trutni w rodzinie pszczelej - przegląd kilku ciekawych badań od Piotrka Smakulskiego. I dlaczego takie usuwanie trutni to głupota.

  Humberto reklamuje szczepionkę na zgnilca, ale przy okazji opisuje ciekawe mechanizmy przekazywania odporności na pszczele patogeny. Warto obejrzeć przy weekendzie. Tylko wkurza mnie trochę montaż... ale cóż. Taki styl autora.

  Jakby komu było mało ciekawej pszczelarskiej lektury, właśnie natrafiłem na bazę bardzo wielu numerów "Pszczelniczych Zeszytów Naukowych" na stronie "Pszczelarstwa". Perełki tam są. https://miesiecznik-pszczelarstwo.pl/pszczelnicze-zeszyty-naukowe?title&author&year&page=14

  Jak myślicie, w którym roku 220 szt. warrozy pozostawionej w rodzinie na jesieni, nie stanowiło (zdaniem autorytetów piszących artykuły do "Pszczelarstwa") zagrożenia aż do następnej jesieni?

  Co jakiś czas trafiają na grupę ludzie, którzy zdaje się, zainteresowani są zawróceniem biegu naszych dążeń. Piszą "spróbowałem bez chemii na iluś tam rodzinach, nie da się, tylko Apiwarol". Albo "to tylko dla hobbystów, ja mam pasiekę produkcyjną". Pewien kolega objaśnił mi kiedyś ładnie, że jak człowiek używa określenia miód towarowy, albo pasieka produkcyjna, to tak naprawdę nie zależy mu na pszczołach. Tylko udaje, że je szanuje. Pszczoły nie są jego partnerem, a narzędziem. Niech pszczoły zawsze będą dla Was partnerem, drodzy nowi. A co do niepowodzeń - setki przykładów pokazuje, że bezchemiczność jest już faktem. Trzeba się tylko odpowiednio do tego zabrać. Zdobyć dobre pszczoły, a z tymi mniej odpowiednimi - wdrożyć bezchemiczne metody zwalczania warrozy. Reszcie Europy jakoś to działa. Trzeba próbować i nie poddawać się.

  Sztuka wiedźmarzenia Tak dawni bartnicy nazywali sprawianie, że pszczoły wprowadzą się właśnie do ich barci i kłód. Temat dalej jest na czasie, a coś mi mówi, że będzie jeszcze bardziej, bo dzikie pszczoły europejskie wcale nie wyginęły. Póki co najbliższa dobrze zbadana populacja znajduje się w Belgradzie. To oznacza, że coraz większe będą szanse na złapanie rójki pszczół, dla których warroza nie jest śmiertelnym zagrożeniem. Pszczelarstwo dzięki takim rójkom i świadomym ludziom, którzy potem nie zabiją rójce matki, ani nie walną do takich pszczół chemii, znowu ma szansę wrócić do swych najlepszych lat, kiedy nie trzeba było regularnie podawać do uli trucizn. Póki co, zapewne większość rójek, jakie skorzystają z naszego zaproszenia, to będą uciekinierki z chemizowanych pasiek. Ale mam powody przypuszczać, że w Polsce też już istnieje populacja pszczół dających sobie radę z warrozą bez pomocy człowieka. Można zwiększyć swoje szanse na spotkanie rójki właśnie z tych pszczół, stosu...